ENCONTRO INTERNACIONAL DE NARRACIÓN ORAL

DATOS BÁSICOS

Xoves, 19 de marzo ás 20:30 horas

AMANCIO PRADA 

Poucos cantautores españois construíron unha obra musical tan coherente e, ao mesmo tempo, a afastaron dos grandes medios de comunicación, como a de Amancio Prada. Este leonés do Bierzo soubo encontrar e seguir unha liña de traballo na que poesía e música se encontraron cunha sensibilidade incomparable. A súa orixe rural marcou a súa infancia e, sen dúbida, o seu compromiso coa música tradicional e o folclore.

Entre 1975 e 1980 vive unha época de grande actividade compositiva, así como de estudo dos clásicos, como San Juan de la Cruz, a quen dedicará todo un disco (Cántico Espiritual, 1977), ou Rosalía de Castro, que musicou os seus poemas no seu segundo traballo (Rosalía de Castro, 1975). Pero estes primeiros exemplos non serán casos illados, pois a música e a literatura seguirán marcando a carreira artística de Amancio Prada, na que encontraremos poemas dos primeiros trobadores galaico portugueses dos séculos XII e XIII, de Antonio Machado, Federico García Lorca, Juan del Enzina, Tagore, Agustín García Calvo, Álvaro Cunqueiro e Manuel Vicent.

Prada logrou gañar o respecto do público, a admiración da crítica e o recoñecemento xeral cara ao rigor do seu traballo, non só en España senón en todos os países nos que actuou. A humildade e a discreción do seu talento fixeron del un artista diferente, sobrio, que demostrou a necesidade de manter un estreito vínculo coa música tradicional, que reivindicou e reinventou o folclore, para seguir respectando as nosas raíces e seguir recordando que un pobo que vive de costas á súa música tradicional acaba perdendo a súa identidade.

Prada é, polo tanto, un músico culto e popular ao mesmo tempo. Un traballador incansable e prolífico. Un home que dotou á canción de autor en España dunha elegancia extraordinaria, que demostrou que os clásicos seguen sendo actuais, que a música popular segue sendo necesaria para mirar ao futuro, e que o esquecemento pode ser un dos peores males que pode atacar a calquera cultura.

NICOLÁS BUENAVENTURA

Nicolás Buenaventura Vidal, fillo de Enrique Buenaventura Alder e de Jacqueline Vidal, neto de Cornelio Buenaventura Torres e Julia Emma Alder, bisneto de Nicolás Buenaventura Martínez e Dores Torres, tataraneto de Nicolás Buenaventura Herrera e Gertrudis Martínez, tatarabisnieto de Manuel Antonio Buenaventura (Cali, cara a 1800) e Petronila Herrera, bistatarabisnieto de Manuel Mariano José Buenaventura e María Francisca Martínez, bisbistatarabisnieto de Jacinto Mateo Antonio Vicente de Bonaventura e Gertrudis Calderón de la Barca (Ibagué Nueva Granada cara a 1740), bisbisbistatarabisnieto de Antonio de Bonaventura e Vicenta Lombardo, (Palermo, Sicilia cara a 1650). Cuentero.

PABLO ALBO

Pablo Albo contou contos por primeira vez en 1994, en Alicante, a súa terra natal. Agora, visitou case todas as provincias, narrando en bibliotecas, teatros festivais. Conta para todo tipo de público. Sabe que os contos non teñen idade, pero que cada idade ten os seus contos e os elixe con coidado e logo os conta coa súa voz, coas súas mans, co seu corpo, os seus xestos e coa súa mirada. As palabras non necesitan nada máis.

Tamén os escribe. Xa van polo mundo vinte e sete dos seus libros e outros tantos que esperan. Colabora en revistas como Ñaque tratando de entender que é iso da narración. E fai cursos para axudar a pais e nais a decatarse de que levan un narrador dentro ou a persoas que queren achegarse á escena. En fin contos, contos e contos.

ANTONIO LÓPEZ

Comezou no mundo da narración oral en Agüimes en 1994. Dende entón dedícase a esta actividade de xeito profesional, desenvolvéndoa principalmente en centros de educación e teatros no ámbito insular, ademais de mostrar o seu traballo en lugares como Colombia ou Venezuela. Dende que coñeceu a experiencia de escoitar narrar historias ou contos por primeira vez, hai xa uns dezanove anos, narrar converteuse nunha necesidade. Xurdiu unha disxuntiva que foi sinxela de resolver: ou contaba ou rebentaba. E entón contou. Dende entón non é só unha profesión, senón unha forma de vida. Creceu e madurou a través deste oficio e arte, e sen ela non sería quen é. Leva preto de dezaoito anos contando de xeito profesional e exclusivo. Non foi máis que coñecer o movemento moderno de narradores e abandonar todo para dedicarse á narración. 
Colabora activamente no crecemento do movemento de narradores canarios. Combina as actuacións como narrador para nenos e adultos coa docencia para profesionais da comunicación oral e a narración artística. Nos últimos anos deseña e desenvolve proxectos de animación á lectura en bibliotecas, centros escolares e formación a profesionais da área impartindo obradoiros sobre a mellora da comunicación oral, narración e conversación escénica no ámbito artístico.

 

Xénero: 
  • Outros
Lugar do espectáculo: 
Pazo da Cultura
Duración: 
1 hora e 30 minutos
Prezos: 
9,50 € Público Xeral / 6,65 € Abonados - Carné Xove ou de Estudante (ata 25 anos) - Desempregados
Información da billeteira: 

Xoves, 19 de marzo ás 20:30 horas

  • Público: Adultos
  • + Info: 981 102 897
Funcións: 
Xoves, 19 de Marzo de 2015 00:00
octaviña CcN_baixa.jpg